४७) पहिले पाऊल

खडे.. ओरखडे !

४७) #पहिले पाऊल

गंगेत मृतदेह तरंगले,
 स्मशानात खच पडला !
  तरी 'सर्वोच्च' सुचनांचा,
   'त्यांनी' मुडदा पाडला !!

जगभरातून मदत आली,
 शत्रूनेही संदेश धाडले !
  'विश्वगुरू' होण्याच्या दिशेने,
   देशाचे 'पहिले पाऊल' पडले !!

          ◆◆◆◆◆
          


Popular posts from this blog

१६९) कायद्याचे राज्य

*खडे.. ओरखडे !* *१६९) काय'द्याचे' राज्य?* *पैसा, पद, प्रतिष्ठा पाहून,* *नेहमीच कायदा मोडला जातो !* *सामान्य माणसांसाठी मात्र,* *कायद्याचा किस पाडला जातो !!* *हव्या तशा न्यायासाठी,* *सगळी यंत्रणा सज्ज आहे !* *आपण मात्र घोकत बसायचे,* *आपले कायद्याचे राज्य आहे !!*             ◆◆◆◆◆             *राजेंद्र गिते, बार्शी.*
Read more

१७२) भाडोत्री गर्दी

*खडे.. ओरखडे !* *१७२) भाडोत्री गर्दी* *सभेला गर्दी झाली,* *तरच सभा गाजत असते !* *नेत्यांचेही नाणे मग,* *खणखणीत वाजत असते !!* *गर्दी जमविण्यासाठी,* *भाड्याने लोक आणले जातात !* *भाडे मिळाले नाही तर,* *'भाडे' अर्ध्यातून निघून जातात !!*             ◆◆◆◆◆             *राजेंद्र गिते, बार्शी.*
Read more

दादा..! भाग- ४२

*दादा..!* *भाग - ४२* बीडला गावातून गाडी नव्हती, शिरूरपर्यंत पाच किलोमीटर चालत नाहीतर बैलगाडीनं जावं लागायचं. तिथून सकाळी साडेसात आणि दुपारी अडीच वाजता गाडी असायची. रविवारी अडीचच्या गाडीनं आमचं बीडला जायचं ठरलं. दादा आम्हाला सोडवायला येणार होते.    सकाळी लवकर उठून आवरायचं होतं, म्हणून मी शनिवारी थोडं लवकरच झोपलो. कशीबशी एक झोप झाली, अचानक जाग आली. पुन्हा काही झोप लागेना. *नांदूर पेक्षा मोठं गाव कधी बघितलं नव्हतं. आता 'बीडला शिकायला जायचंय', याचा आनंद पोटात मावत नव्हता, पण डोक्यातले विचारही थांबत नव्हते...* *कसं असेल बीड?* *मनात कुतूहल होतं, बीड बघण्याची उत्सुकता होती. पण कधी कधी वाटायचं, साध्या पिंपरीच्या यात्रेत आपल्याला खालतं-वरतं कळत नाही.. एवढ्या मोठ्या बिडात आपण चुकायचो तर नाही. आपला अवतार बघून शहरातली पोरं खेड्यातलं येडं म्हणून चिडवायची तर नाहीत?* जाताना गणवेश घालावा की साधे कपडे? हा प्रश्नही काही केल्या सुटत नव्हता. नाहोलीला आठवीत असताना पांढरा शर्ट आणि खाकी पॅन्ट असा गणवेश होता. बुधवारी गणवेशाला सुट्टी असायची, त्या दिवशी वर्गातली काही मुलं फुल पॅन्ट, शर्ट घालून...
Read more